shiurimblog

jewish thoughts

De Joodse visie op zelfmoord

Dit is een beknopt vertaald excerpt van een artikel van Schlomo Minkowitz e.a.

Zelfmoord is een tragische gebeurtenis die helaas steeds meer voorkomt in Joodse gemeenschappen. Men vraagt zich thans in alle ernst af of de bezwaren hiertegen volgens filosofische en halachische criteria niet opnieuw moeten worden bekeken. Zeker geplaatst in het licht van de lange en tragische geschiedenis van jodenvervolging.

Het verbod op zelfmoord is gebaseerd op een vers uit Genesis dat vrij vertaald erop neerkomt dat er staat: Ik zal u aansprakelijk houden voor het nemen van het eigen leven. Maar is de echte reden voor dit verbod?

Het basis concept is dat iemand’s leven niet van hem is, maar is als een lening dat hij bij de geboorte in bruikleen heeft gekregen. En net zoals je een ander niet mag vermoorden mag je evenmin jezelf dit aandoen. Het grote verschil met gewoon sterven is dat bij het nemen van je eigen leven je ook de mogelijkheid wegneemt om spijt en verzoening te tonen. Je neemt het heft over je persoonlijk oordeel in eigen hand en wijst daarmee alle morele en ethische regels af.

Dat roept voor nabestaanden en andere betrokkenen de vraag op of men een zelfmoordenaar ook met respect moet begraven en hem in gebed herdenken als een rechtvaardig persoon

Natuurlijk kun je de omstandigheden die tot de zelfmoord geleid hebben rationeel beoordelen, maar deze nemen niet het feit van de daad weg, zelfs als er sprake geweest is van dwang. Zelfmoord is nooit de beste keus. Ook voor niet-joden.

%d bloggers liken dit: